Kökenleri: Tudor İngiltere
Bahşiş uygulaması başladı Tudor İngiltere (1485–1603)Özel evlerde geceyi geçiren misafirler, ev sahibinin hizmetkarlarına "vails" adı verilen küçük miktarlarda para bırakırlardı. Bu ödemeler, zengin ziyaretçilerin, kaldıkları süre boyunca ihtiyaçlarını karşılayan ev personeline teşekkür etmelerinin bir yoluydu.
"İpucu" kelimesinin kökeni tartışılıyor. Popüler bir teori bunun nereden geldiğini öne sürüyor "Hızlılığı Sigortalamak İçin" (T.I.P.)İngiliz kahvehanelerindeki kavanozların üzerine yazıldığı iddia ediliyor. Ancak çoğu etimolog bunun bir halk etimolojisi olduğunu düşünüyor. Daha muhtemel kökeni, hırsızların "geçmek" veya "vermek" anlamına gelen argo kelimesi "bahşiş"tir ve tarihi 17th century'ye kadar uzanır.
Kahvehane Dönemi
Tarafından 17th centuryModern kafelerin öncüsü olan İngiliz kahvehaneleri bu uygulamayı benimsemişti. Etiketli pirinç kutular "Hızlı Hizmet Sağlamak İçin" masalara oturdu ve müşterileri daha hızlı hizmet için madeni para atmaya teşvik etti. Kelimenin gerçek kökeni "T.I.P." olsa da olmasa da, bu konteynerler uygulamanın özel evlerin ötesinde kamu kurumlarında da yaygınlaşmasına kesinlikle yardımcı oldu.
Kahvehaneler o zamanın sosyal merkezleriydi; iş adamlarının, entelektüellerin ve politikacıların bir araya geldiği yerler. Bahşiş vermek kişinin durumunu ve gelişmişliğini belirtmenin bir yolu haline geldi. Cömertçe bahşiş verenler daha iyi koltuklara, daha hızlı hizmete ve daha sıcak karşılamalara kavuştu.
Bahşiş Atlantik'i Aşar
Amerikalı gezginler mid-1800s Avrupa ziyaretleri sırasında bahşişle karşılaştı ve bu geleneği eve geri getirdi ve bunu dünyevi bir gelişmişliğin işareti olarak gördü. Başlangıçta pek çok Amerikalı, bunu temel bir şey olarak görerek uygulamaya karşı çıktı. Amerikalı olmayan ve demokratik olmayan.
"Bahşiş vermek ve bunun temsil ettiği aristokratik fikir, Avrupa'yı kaçmak için terk ettiğimiz şeydir." — Tüyo önleme savunucuları, erken 1900s
Eleştirmenler, bahşiş vermenin Amerikan eşitlik idealleriyle tutarsız bir hizmetçi sınıfı yarattığını savundu. Uygulama, servetlerine bakılmaksızın tüm müşterilerin eşit hizmet alması gerektiği ilkesini baltalayan bir tür rüşvet olarak görülüyordu.
Devrilmeyi Önleme Hareketi
Erken 1900s Amerika'da şiddetli bir devrilme karşıtı hareket görüldü. 1909 ve 1919 yılları arasında Altı ABD eyaleti devrilmeyi önleme yasalarını kabul etti, bahşişleri yasa dışı hale getiriyor. Washington eyaleti hem damper yapana hem de alıcıya para cezası uyguladı.
William Scott'ın 1916 tarihli kitabı "Kaşıntı Palmiye" bahşiş denir "Amerikalı değil" ve onu bir tür feodalizmle karşılaştırdı. İşçi sendikaları, işverenlerin daha düşük ücret ödemek için bahşişi bahane olarak kullanması nedeniyle buna karşı çıktı. Bu muhalefete rağmen yasalar büyük ölçüde uygulanamaz durumdaydı ve tümü 1926'da yürürlükten kaldırıldı.
Yasak ve Bahşişin Yükselişi
Yasak (1920–1933) yanlışlıkla çimento devrilme kültürüne yardımcı oldu. Alkol yasaklandığında restoranlar en karlı gelir kaynağı olan içecek satışlarını kaybetti. Bunu telafi etmek için birçok kuruluş personel maaşlarını düşürdü ve bunun yerine müşterileri bahşiş vermeye teşvik ederek işçilik maliyetlerini etkili bir şekilde restoran müşterilerine kaydırdı.
Yasaklamanın sona ermesinin ardından restoran sahipleri daha düşük işçilik maliyetlerine alıştı. Bahşiş sistemi kalıcıydı.
Bahşiş ve Irksal Eşitsizlik
Amerika'da bahşiş vermenin tarihi, ırksal boyutlarından ayrılamaz. Sonra İç Savaş ve köleliğin sonu, daha önce köleleştirilmiş birçok insan hizmet endüstrilerinde - Pullman hamalları, garsonlar ve ev işçileri olarak iş buldu.
İşverenler bahşişi Siyah işçilere düzenli ücret ödemekten kaçınmanın bir yolu olarak kullandı. bahşişli işçiler için asgari ücret - bugün federal olarak $2.13/hour adresinde hala mevcut olan bu uygulamanın kökleri bu uygulamaya dayanmaktadır. Modern devrilme reformu savunucuları, bu tarihi, sistemi temelden yeniden yapılandırmanın bir nedeni olarak gösteriyor.
Modern Devrilme Manzarası
Bugün Amerika Birleşik Devletleri'nde bahşiş önemli ölçüde gelişti:
- Beklenen yüzdeler arttı — bugün 1950s'deki 10%'den 15-20%'ye (veya daha fazlasına)
- Bahşiş genişletildi Restoranların ötesinde kafelere, yiyecek kamyonlarına ve hatta self-servis kiosklara kadar
- Dijital ödemeler Satış noktasında "bahşiş istemleri" sunarak daha önce beklenmeyen durumlarda bahşiş verilmesi yönünde baskı oluşturduk
- "Tüy enflasyonu" — önerilen bahşiş miktarlarının artması olgusu (20%, 25%, 30% yaygın istemlerdir)
- Bazı restoranlar Bunun yerine personele daha yüksek taban ücret ödeyerek bahşişsiz modelleri denediler
Küresel Resim
Bahşiş ABD ve Kanada'da baskın olmaya devam ederken, dünyanın geri kalanında karışık bir tablo ortaya çıkıyor. Japonya bahşiş vermeyi kabalık olarak değerlendiriyor. Hizmet ücretleri Avrupa'nın çoğu yerinde faturalara yansıtılmaktadır. Avustralya ve Yeni Zelanda hizmet çalışanlarına geçimlerini sağlayacak ücretler ödeyerek bahşişleri bir zorunluluktan ziyade gerçek bir ikramiye haline getiriyor.
Bahşişle ilgili devam eden tartışma, emek, adalet ve toplumların hizmet emeğini nasıl telafi etmeyi seçtikleri hakkındaki daha derin soruları yansıtıyor. Bahşişin sonunda azalıp azalmayacağı veya artmaya devam edip etmeyeceği, modern konaklama sektörünün en ilginç sorularından biri olmaya devam ediyor.
Bahşişinizi Bugün Hesaplayın
Bahşiş vermenin tarihi ve geleceği hakkındaki duruşunuz ne olursa olsun, gerçek şu ki bahşiş birçok ülkede önemli bir uygulama olmaya devam ediyor. Bizim kullanın ücretsiz Bahşiş Hesaplayıcı matematiği kolaylaştırmak için - fatura bölme, para birimi dönüştürme ve kapsamlı devrilme kılavuzu her durum için.